Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2010

Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2010

Πέντε τακτικές «που θα μπορούσαν να μας κάνουν πιο ευτυχισμένους»

Η ευτυχία είναι και εθελοντική υπόθεση, υποστηρίζουν ορισμένοι ψυχολόγοι.

Πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι τα επίπεδα ευτυχίας μας ελέγχονται κυρίως από γενετικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες που βρίσκονται πέρα από τον έλεγχό μας.

Αλλοι, όμως, υποστηρίζουν ότι εντόπισαν στη βιβλιογραφία πέντε τακτικές που έχουν το δυναμικό να ενισχύσουν την αίσθηση ευημερίας.

«Παρά τα ευρήματα που δείχνουν ότι η ευτυχία είναι εν μέρει γενετικά καθορισμένη, και παρά τα ευρήματα που δείχνουν ότι οι καταστάσεις της ζωής έχουν μικρότερη επιρροή στην ευτυχία μας από ό,τι νομίζουμε, εμείς υποστηρίζουμε ότι, παρόλα αυτά, υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι της ευτυχίας που έχουμε τη δύναμη να αλλάξουμε» δήλωσε η ψυχολόγος Σόνια Λιουμπομίρσκι του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Ρίβερσαϊντ.

Όπως αναφέρει ο απεσταλμένος του LiveScience στο συνέδριο της Αμερικανικής Ένωσης για την Πρόοδο της Επιστήμης, η Δρ Λιουμπομίρσκι παρουσίασε μελέτη που βασίστηκε σε ανασκόπηση 51 παλαιότερων ερευνών με θέμα την αύξηση της ευτυχίας. Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται στο Journal of Clinical Psychology.

Οι πέντε στρατηγικές για πιο ευτυχισμένες ημέρες:

Να είστε ευγνώμονες. Εθελοντές που έγραψαν επιστολές για να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη τους σε ανθρώπους που τους είχαν βοηθήσει ανέφεραν ότι ένιωσαν μια άνοδο των επιπέδων ευτυχίας που διήρκεσε εβδομάδες ή και μήνες. Και αυτό συνέβη ακόμα και στις περιπτώσεις που οι εθελοντές έγραψαν τις επιστολές αλλά δεν τις έστειλαν ποτέ.

Φανταστείτε ένα καλύτερο μέλλον: Εθελοντές που εξασκήθηκαν για εβδομάδες στο να φαντάζονται και να περιγράφουν γραπτώς στο ημερολόγιό τους ένα ιδανικό μέλλον, για παράδειγμα τη συνύπαρξη με έναν στοργικό σύντροφο ή την εύρεση μιας καλής δουλειάς, ένιωσαν να αυξάνεται το αίσθημα ευημερίας.

Να είστε ευγνώμονες για όσα έχετε: Συμμετέχοντες σε μελέτες που έγραφαν σε ημερολόγια τρία καλά πράγματα που τους είχαν συμβεί έμαθαν να εστιάζονται στους λόγους που έχουν να είναι ευτυχείς.

Αξιοποιήστε τα δυνατά σημεία σας: Αυτό αφορά μια μελέτη στην οποία οι εθελοντές κλήθηκαν να αναγνωρίσουν και να αξιοποιήσουν τα πλεονεκτήματα του χαρακτήρα τους. Για παράδειγμα, κάποιος που απεχθάνεται τις επαγγελματικές συσκέψεις μπορεί να κάνει το κλίμα πιο ανάλαφρο με την καλή αίσθηση του χιούμορ που πιστεύει πως διαθέτει.

Κάντε καλές πράξεις: Με το να βοηθάμε τους άλλους -γνωστούς ή αγνώστους- φαίνεται ότι μπορούμε να βοηθήσουμε και τον εαυτό μας.

Μάλιστα η Δρ Λιουμπομίρσκι είναι τόσο βέβαιη ότι μπορούμε να αυξήσουμε μόνοι μας την ευτυχία μας, ώστε δημιούργησε και μια βοηθητική εφαρμογή για το iPhone, με την ονομασία Live Happy (Ζήστε Ευτυχισμένα).

Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010

Χρήσιμες ιστοσελίδες για εκπαιδευτικούς προσχολικής αγωγής

http://www.paidika.gr/

http://www.aps.edu/aps/SRMarmon/Kindergartenwebsites.html

http://www.wacona.com/kindergartengames/kindergartengames.html

http://www.picadome.fcps.net/lab/currl/kindergarten/

http://www.internet4classrooms.com/kindergarten_links.htm

http://www.mcsdk12.org/curr/Gradelevelsites/kindergarten%20sites.htm

http://teacherweb.com/KY/HindmanElementary/DeAnnGibson/KindergartenTeacherSites.htm

http://www.kindergarten-lessons.com/kindergarten-thematic-units.html

Η ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ «ΕΥ ΖΗΝ» ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΑΛΛΑ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ…

Επιστήμονες του Χάρβαρντ έχουν τις απαντήσεις έπειτα από 72 χρόνια ερευνών.

Η ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ «ΕΥ ΖΗΝ»

Δεν κρύβεται στο χρήμα ή τη δόξα.

Η πηγή της ευτυχίας είναι η αγάπη που δίνεις και παίρνεις.

Αυτό είναι το μέχρι στιγμής πόρισμα δύο παράλληλων ερευνών που ξεκίνησαν στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ πριν από επτά δεκαετίες και συνεχίζονται ακόμη και σήμερα.

Αναζητώντας απαντήσεις στο διαχρονικό ερώτημα, οι ψυχίατροι παρακολουθούν από το 1938 συστηματικά την υγεία και τη ζωή μιας ομάδας φοιτητών του Πανεπιστημίου που εκπροσωπούν την οικονομική και κοινωνική ελίτ των ΗΠΑ και μιας ομάδας συνομηλίκων
τους «πληβείων» από τα γκέτο της Βοστόνης. Τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα εκπλήσσουν πολλούς.

Για την πρώτη έρευνα Γκραντ (από το όνομα του χορηγού της) επελέγησαν 268 πολλά υποσχόμενοι νέοι προερχόμενοι από την αμερικανική ελίτ που σπούδαζαν στο Χάρβαρντ την περίοδο 1939- 1944, ανάμεσά τους και ο μετέπειτα πρόεδρος των ΗΠΑ Τζον Φ. Κένεντι. Εχουν απομείνει εν ζωή 114, ανάμεσά τους ο διευθυντής της εφημερίδας «Washington Post» την εποχή του σκανδάλου Γουότεργκεϊτ, Μπεν Μπράντλι.

Στην παράλληλη έρευνα Γκλικ (Σέλντον Γκλικ ονομαζόταν ο καθηγητής του Χάρβαρντ που ηγείτο της έρευνας) συμμετείχαν 456 εκπρόσωποι των πιο φτωχών οικονομικά στρωμάτων της Βοστόνης.

Μετά από μισό αιώνα θα στοιχημάτιζε κανείς πως οι προνομιούχοι του Χάρβαρντ θα είχαν περισσότερες πιθανότητες να ζουν υγιείς και ευτυχισμένοι. Και όμως, όπως προέκυψε από τα αλλεπάλληλα ψυχολογικά τεστ, τα τσεκ-απ και τις τακτικές συνεντεύξεις για την πορεία της προσωπικής ζωής των συμμετεχόντων στο πείραμα, πάνω από το 1/3 των συμφοιτητών του Τζον Φ. Κένεντι και του Μπεν Μπράντλι εμφάνιζε συμπτώματα ψυχολογικών προβλημάτων, εθισμό στο αλκοόλ, εξάρτηση από φάρμακα. Ηταν δυσανάλογο το ποσοστό των φοιτητών που «έφυγε» πρόωρα, πολλές φορές αυτοκτονώντας. «Και όμως, όταν τους επέλεξα ήταν νορμάλ», υπογράμμισε εμβρόντητος στο σημειωματάριό του ο Αρλι Μποκ, ο ψυχίατρος που ξεκίνησε το πείραμα, όπως αποκαλύπτει ο διάδοχός του καθηγητής Τζορτζ Βέιλαντ.

Οι ταυτότητες όσων συμμετείχαν στο πείραμα δεν αποκαλύπτονται.
Ο καθηγητής Βάιλαντ εξιστορεί όμως χωρίς ονόματα στην εφημερίδα «Corriere della Sera» κάποιες χαρακτηριστικές περιπτώσεις.

Ο φοιτητής που είχαν ξεχωρίσει στην αρχή της έρευνας ως «τον πιο προικισμένο, τον πρώτο μεταξύ ίσων» είχε άσχημο τέλος. Μετά από ονειρεμένα παιδικά χρόνια σε ένα αρχοντικό, με πατέρα γιατρό και μητέρα πλούσια κληρονόμο και καλλιτέχνη, και σπουδές στο Χάρβαρντ, παντρεύτηκε και έκτισε μια καριέρα εκτός ΗΠΑ. Αρχισε όμως τις καταχρήσεις και στα 35 του εξαφανίστηκε. Μάταια τον περίμεναν οι ερευνητές στα ανά διετία ραντεβού τους για το τεστ. Αργότερα οι ερευνητές έμαθαν ότι πέθανε αιφνίδια.

Μελετώντας τα στοιχεία του πειράματος ο ψυχίατρος Βέιλαντ έχει καταλήξει στο συμπέρασμα πως το μυστικό της ευτυχίας βρίσκεται στην αγάπη που εισπράττει και μοιράζει κανείς από και προς τους γονείς, τα αδέλφια, τις συζύγους, τα παιδιά και τους φίλους του.

Τετάρτη, 17 Φεβρουαρίου 2010

ΟΣΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΩ για το πώς να ζω, τι να κάνω και πώς να είμαι, τα έμαθα στο νηπιαγωγείο

ΟΣΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΩ για το πώς να ζω, τι να κάνω και πώς να είμαι, τα έμαθα στο νηπιαγωγείο. Αυτά είναι τα πράγματα που έμαθα:

-Να μοιράζεσαι τα πάντα.

-Να παίζεις τίμια.

-Να μη χτυπάς τους άλλους.

-Να βάζεις τα πράγματα εκεί που τα βρήκες.

-Να καθαρίζεις τις τσαπατσουλιές σου.

-Να μην παίρνεις τα πράγματα που δεν είναι δικά σου.

-Να λες συγγνώμη, όταν πληγώνεις κάποιον.

-Να πλένεις τα χέρια σου πριν από το φαγητό.

-Να κοκκινίζεις.

-Ζεστά κουλουράκια και κρύο γάλα κάνουν καλό.

-Να ζεις μία ισορροπημένη ζωή· να μαθαίνεις λίγο, να σκέπτεσαι λίγο, να σχεδιάζεις, να ζωγραφίζεις, να τραγουδάς, να χορεύεις, να παίζεις και να εργάζεσαι κάθε μέρα από λίγο.

-Να παίρνεις έναν υπνάκο το απόγευμα.

-Όταν βγαίνεις έξω στον κόσμο, να προσέχεις την κίνηση, να κρατιέσαι από το χέρι και να μένεις μαζί με τους άλλους.

-Να αντιλαμβάνεσαι τα θαύματα. Να θυμάσαι το μικρό σπόρο μέσα στο δοχείο από φελιζόλ. Οι ρίζες πάνε προς τα κάτω και το φυτό προς τα πάνω· κανείς πραγματικά δεν ξέρει πώς και γιατί, αλλά όλοι μας μοιάζουμε σ’ αυτό.

-Τα χρυσόψαρα, τα χάμστερς, τα άσπρα ποντίκια, ακόμη κι ο μικρός σπόρος μέσα στο πλαστικό δοχείο, όλα πεθαίνουν. Το ίδιο και εμείς.

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε βρίσκονται κάπου εδώ μέσα. Ο χρυσός κανόνας, η αγάπη και οι βασικές αρχές υγιεινής· η οικολογία, η πολιτική, η ισότητα και η υγιεινή ζωή.

Πάρτε μία απ’ αυτές τις συμβουλές, εκφράστε τη με επιτηδευμένη ορολογία ενηλίκων και εφαρμόστε την στην οικογενειακή σας ζωή, στην εργασία σας, στην κυβέρνησή σας, στον κόσμο σας· θα παραμείνει αληθινή, ξεκάθαρη, σταθερή. Σκεφτείτε πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος, αν όλοι εμείς – όλοι οι άνθρωποι – τρώγαμε γάλα με κουλουράκια γύρω στις τρεις το απόγευμα και μετά ξαπλώναμε κάτω από τις κουβέρτες για έναν υπνάκο. Ή, αν όλες οι κυβερνήσεις είχαν ως βασική αρχή να βάζουν πάντα τα πράγματα εκεί που τα βρήκαν και να καθάριζαν τις τσαπατσουλιές τους.

Είναι ακόμη αλήθεια, ανεξάρτητα από την ηλικία σας, πως όταν βγαίνετε έξω στον κόσμο είναι καλύτερα να κρατιέστε από το χέρι και να μένετε μαζί με τους άλλους…

Από το ομώνυμο βιβλίο του Robert Fulghum

Το ιστολόγιο κάνει τα πρώτα του βήματα...